نوشته های دلخواه

اجلاس شرم الشیخ که در مصر با حضور اعضای دائم شورای امنیت و هشت کشور صنعتی دنیا به همراه همسایگان عراق برگزاری شد بر سر امنیت و ثبات آینده ی سیاسی دولت تازه پای عراق تشکیل شده است . حضور دو کشور مهم و استراتژیک برای منطقه خاورمیانه از جمله سوریه و ایران در این نشست چشم ناظران بین المللی را به نتایج گفتگوهای احتمالی این دو همسایه ی تاثیر گذار در صلح وثبات منطقه با قدرت های بزرگ جهانی از جمله امریکا، دوخته است. دو همسایه ای که همواره مورد اتهام اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل به عنوان کشورهای مداخله کننده در امور داخلی عراق و بر هم زننده ی امنیت از طریق ارسال ادوات نظامی و تروریست بودند.
این نوشته هر چند مختصر سعی در بررسی این اجلاس و گفتگو های احتمالی بین ایران وامریکا را دارد .

تشکیل اجلاس شرم الشیخ در شرایط فعلی منطقه که نا آرامی و نبود امنیت بسیار مورد توجه جامعه ی جهانی قرار گرفته از این جهت حائز اهمیت است که کشور های شرکت کننده فرصت ایراد نظرات ودیدگاه های خود و همچنین گفتگو با سایر شرکت کننده گان را خواهد داشت . حضور ایران پس از ابراز نظرات گوناگون در خصوص شرکت در این اجلاس ونشستن بر سر یک میز با ایالات متحده خود جای تامل و بحث فراونی را دارد. اما همین بس که با توجه به موقعیت فعالیت های هسته ای ایران و اتهامات وارده بر حکومت در خصوص مداخله در امنیت وصلح عراق چندان دور از انتظار نبود که ایران با گشاده رویی پس از رایزنی های فراوان در درون بدنه ی حکومت ، در این اجلاس شرکت کند و سعی در ایفای نقشی اساسی برای حفظ امنیت و ایجاد صلح بین مذهبیون عراقی را داشته باشد. ایفای این نقش مستلزم این است که ایران مرزهای امنیتی خود را بیشتر و جدی تراز گذشته حفظ و نگاهبانی کند که مبادا آن طور که امریکا می گوید ادوات نظامی را از طریق مرزهای خود و به وسیله نیروهای سپاه قدس به تروریست های عراقی برساند .

در واقع ایران به عنوان مهترین همسایه ی عراق و کشوری که مقامات آن طرفدار صلح و ثبات و آرامش در عراق بحران زده هستند باید گامهای اساسی را در جهت اهداف اجلاس شرم الشیخ بر دارد.

آیا دیدارهای صورت گرفته بین وزرای خارجه ی ایران وآمریکا می تواند روزنه ای امید بخش برای دیدار های بعدی و احتمالا گفتگوهایی پیرامون سیاست خارجی و داخلی ایران گردد یا نه؟ به این سوال شاید به طور دقیق نتوانیم پاسخی بدهیم اما با توجه به رفتار حکومت ایران در عرصه داخلی و مشکلات و موانع موجود بر سر راه مذاکرات اساسی با امریکا که همواره از طرف آن قشر تندرو و افراطی راست وجود داشته امکان تحقق این امر بسیار بعید به نظر می آید و از طرفی دیگر امریکا هم در بین دو راهی قرار گرفته که از سویی شاهد موضع گیری های ایران در عرصه خارجی است و از سوی دیگر شاهد نقض شدید حقوق بشر و آزادی های اساسی ایرانیان است و نه دم خروس و نه قسم حضرت عباس برایش از اعتباری هر چند ناچیز برخوردار نیست.

نتیجه ی این اجلاس هم مانند سایر اجلاس های که ایران به عنوان یک عضو مهم در آن شرکت کرده بود مشخص بود: نرسیدن اعضای شرکت کننده به یک نظر واحد که شاید تا ایران به عنوان یک کشور مهم نخواهد به طور جدی وارد فاز جدیدی از رفتار های دیپلماتیک و سیاسی شود ، این دور باطل وجود خواهد داشت.

این مطلب در آدرس های زیر هم منتشر شد:
http/www.melliun.org/didgah/d07/05/06khademi.htm
http://www.chehrehpoush.com/spip.php?article54