نوشته های دلخواه

این دستنوشته را به دور از همیشگی های معمول هر چند ساده و مختصر ، هر چند دور از استدلال های قوی برای یک مطلب سیاسی، برای احمد و سمیه که هر دو در بند و در شرایط سختی به سر می برند ،می نویسم.

دلم گرفته از بس که این روزها خبر های نگران کننده و پر از دلهره می شنوم هنوز چهره سمیه بینات در پیش خاطرم است که در مراسم ختم اکبر محمدی ، با نگاهی اشک آلود و توام با التماس تلاش دوستان و همرزمان احمد باطبی را برای جلوگیری از تکرار کشته شدن یک زندانی سیاسی دیگر را خواستار بود .شاید اگر برای آزادی اکبر محمدی و نجات او از چنگ این انسان ستیزان بی هویت را بیشتر در دستور فعالیت های خودمان قرار می دادیم نتیجه کشته شدن اکبر نمی بود.

خدایش بیامورزد اکبر که در راه اصول و آرمان آزادیخواهی و دمکراسی برای میهن جانش را در طبق اخلاص گذاشت و رفت اما احمد را در چنین شرایط وخیم و نگران کننده ای نباید تنها گذاشت و نگذاریم با سکوت خودمان مجوز رفتار های غیرقانونی و ضد حقوق بشری اقتدار گرایان فراهم آید .اما امروز احمد باطبی پس از تحمل هفت سال شکنجه های روحی و جسمی ، دوری از همسر و خانواده در بند 350 زندان اوین لحظه های وحشتناک و نگران کننده ای را می گذراند که وخامت وضع جسمی و روحی و اعتصاب غذای خشک و تر او به دلیل ربودن همسرش سمیه بینات و انتقال او به مکان نامشخصی ، وضع را سختتر و خطرناکتر می کند. زبانم لال اگر برای آزادی بی قید و شرط احمد و همسرش سمیه عجله نکنیم اتفاق دلخراش دیگری حادث خواهد شد که دیگر قابل جبران نیست .

اما برای احمد که بسیار نگران حال او هستم تنها می خواهم این را بگویم که در چنین شرایطی که حاکمیت در انواع و اقسام فشار های بین المللی است اعتصاب غذای تو با توجه غیر مساعد بودن وضعیتت، هم ادامه مبارزه را برای خودت و هم همسرت سخت و شاید غیر ممکن می کند .این بند شعر از شاملو را از لحظه ی شنیدن خبر آغاز اعتصاب غذای تو در ذهنم می پیچد : با مرگ نحس پنجه ميفکن!
بودن به از نبود شدن، خاصه در بهار. . .

حال که حاکمیت عزم و اراده ی خود را برای خاموش کردن صدای منتقدان و مخالفان قدرت خود جزم کرده است وظیفه ی خطیر و مهمی بر عهده فعالان سیاسی و حقوق بشری است که با اعتراض و بر پایی میتینگ های سیاسی مطالبات خود را به شیوه های مسالمت آمیز ( که هر چند همین نوع طلب کردن حقوق هم خالی از دردسر و هزینه دادن نیست) بیان کنند و نسبت به نقض فاحش حقوق بشر در ایران منفعلانه عمل ننمایند .


Alirezakhademi_iran@yahoo.com

این مطلب در سایت زیر منتشر شد:
http://www.melliun.org/hambast/ha07/02/26afshari.htm

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر :

تمامی الفاظ جهان را در اختیار داشتیم

و آن نگفتیم که به کار آید؛

چرا که تنها یک سخن

یک سخن در میانه نبود

آزادی

ما نگفتیم

تو تصویرش کن...

تنها چیزی که در ایران امروز آزاد است، آزادی بازداشت و سرکوب و آدم ربایی و ارعاب و سانسور است؛ در حالی که محکومیت‌های پیاپی جمهوری اسلامی در مورد نقض اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر از سوی مجامع بین المللی هر روز ابعاد گسترده‌تری به خود می‌گیرد، دستگاه حاکم بی توجه به کلیه میثاق‌های بین‌المللی به تشدید فضای امنیتی و خفقان در جامعه پرداخته است. در طی ماههای گذشته تعداد زندانیان سیاسی در زندان‌های مختلف کشور روندی تصاعدی داشته است. که از آن جمله میتوان به زندان مشهور اوین اشاره کرد که تعداد بسیاری از فعالین سیاسی- دانشجویان و .. در چند ماه گذشته بازداشت و به بندهای امنیتی منتقل گشته‌اند.

از جمله بازداشتگاههای امنیتی موجود در زندان اوین که کاملا مستقل اداره شده و از قوانین سازمان زندانها پیروی نمی‌کند بند ۲۰۹زندان اوین است، بندی که در طی سالیان گذشته بسیاری از فعالین سیاسی، دانشجویی، زنان، کارگران طعم تلخ بازداشت در آنجا را تجربه کرده‌اند.

بند 209 زندان اوین از جمله بندهایی است که زیرنظرمستقیم وزارت اطلاعات بوده و هیچ مرجعی از قوه قضائیه تا سازمان زندان‌ها، اجازه بازدید از آنجا و بررسی وضعیت آن را ندارد( توضیح اینکه: یک روز پیش از مرگ اکبر محمدی در زندان، نمایندگان مجلس مجوز بازدید از این بند را بدست نیاوردند).به همین دلیل زندانیان نگهداری شده در این بند که عموما زندانیان سیاسی- امنیتی هستند نامشان در لیست زندان ثبت نشده و در اکثر موارد خانواده های این افراد برای مدت طولانی از وضعیت زندانیان خود بی اطلاع هستند.

در این بازداشتگاه، زندانیان سیاسی برای مدت‌ گاه تا چندین ماه در سلولهای انفرادی نگهداری می‌شوند و تحت بازجویی‌های طولانی‌مدت قرار می‌گیرند.

از قوانین این بند داشتن چشم بند است، بطوریکه که از لحظه ی ورود به ساختمان، چشم‌بند به زندانی زده می‌شود و فقط درسلول خود اجازه برداشتن آن را دارد. زندانیانی که به استفاده از چشم بند اعتراض کنند و از زدن آن خودداری ورزند، مورد ضرب و شتم و آزار و اذیت قرار می‌گیرند( مهندس موسوی خوئینی در اعتراض به غیر قانونی بودن استفاده از چشم بند در این بازداشتگاه از سوی مامورین بند 209 مورد ضرب و شتم قرار گرفت). بازجوییها نیز در اغلب اوقات با چشم بند انجام می‌شود.

زندانیان پس از تکمیل پرونده ی خود و پس از طی کردن مراحل کارشناسی که گاه تا چندین ماه طول می‌کشد، حق استفاده از تلفن را دارند که هفته‌ای یک بار به مدت حداکثر 5 دقیقه می‌باشد.

علاوه برسلول انفرادی در بند ۲۰۹بندهای موسوم به عمومی نیز وجود دارد که به صورت انفرادی‌های چند نفره میباشد که به ادعای بسیاری از افراد نگهداری شده در آن؛ از شرایط به مراتب بدتری نسبت به سلول‌های انفرادی برخوردار است.

پنجره های این اتاق‌ها( که به صورت انفرادی های چند نفره است به این شکل که دیوار بین دو سلول انفرادی را برداشته و آن را به اتاقی بزرگتر تبدیل کرده‌اند) به عوض اینکه رو به هوای آزاد باشد به سمت راهروهای منتهی به سلولهای انفرادی است. همچنین تهویه نامناسب در این اتاق‌ها شرایط را برای زندانیان بسیار نامساعد ساخته است.

در این بند زندانیان در هفته تنها ۱۲۰ دقیقه حق استفاده از هواخوری را داشته و به مدت ۲۰ دقیقه امکان ملاقات با خانواده‌شان را دارند. فضای شدید امنیتی در این بند از جمله معضلات آن است.

با اینکه بند ۲۰۹ محلی برای نگهداری زندانیان سیاسی به منظور کارشناسی پرونده آنان است، با این حال تعدادی از زندانیان با وجود صدور حکم از سوی دادگاه همچنان در این بند نگهداری می‌شوند. از جمله تعدادی از افراد که در این بند نگهداری می‌شوند می‌توان به موارد زیر اشاره داشت:

1. احمد باطبی دانشجویی که که ۷ سال پیش به جرم بلند کردن یک خونین به عنوان یکی از متهمین ردیف اول کوی دانشگاه شناخته شد و حکم اعدام را در مقابل خود دید؛ پس از گذشت ۷ سال بار دیگر در حالی که مشغول گذراندن دوران مرخصی خود بود، بازداشت و به بند ۲۰۹ منتقل شد. و تاکنون (بیش از ۴ ماه) هچمنان در بازداشت موقت به سر می‌برد.

2. کیانوش سنجری فعال سیاسی و وبلاگ‌نویس که برای تهیه گزارش به محل تجمع هواداران آیت‌الله بروجردی رفته بود؛ در پی حمله نیروهای انتظامی و درگیری های صورت گرفته بازداشت و به بند ۲۰۹ انتقال یافت و هم اکنون به مدت بیش از ۲ ماه است که در سلول انفرادی نگهداری میشود.,

3.کیوان رفیعی، فعال حقوق بشر در روز ۱۸ تیر ماه در مقابل دانشگاه تهران بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل گشت. وی پس از گذشت ۵ ماه همچنان در زندان وزارت اطلاعات و در وضعیت بلاتکلیفی به سر میبرد.

4. ابوالفضل جهاندار مدیر سایت خبری پویا نیوز و عضو سابق انجمن اسلامی دانشگاه علامه طباطبایی و شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت، با وجود گذشت بیش ۳ ماه از زمان بازداشت همچنان در بند ۲۰۹زندان اوین نگهداری می‌شود. بنا بر اطلاعات رسیده ابوالفضل جهاندار تحت فشارهای شدید بازجویان جهت انجام اعترافات تحمبل شده قرار دارد.

.5. دکتر کیوان انصاری عضو دفترسابق دفترتحکیم وحدت نیز به دلایل نامشخص بازداشت و هم اکنون در بند ۲۰۹ نگهداری ‌می‌شود. انصاري در ملاقات با همسر و پدر خود از فشارهاي وارده بر خود در بند امنيتي اوين مبني بر اعتراف و پذيرش برخي اتهامات بي اساس خبر داد و عنوان كرد تاكنون هيچ اتهامي را نپذيرفته است.

6. خیرالله درخشندی عضو سابق انجمن اسلامی دانشجویان یزد، بیش از ۳ ماه است در بند ۲۰۹ نگهداری می‌شود. خانواده درخشندی چندی پیش پس از ملاقات با وی در زندان نسبت به شرایط نگهداری وی ابراز نگرانی شدید کردند.

7.در اواسط مهرماه آیت‌الله بروجردی و هوادارنش که داعیه‌دار اسلام غیر سیاسی بوده و تجمعاتی را در حمایت از این عقیده در مقابل منزل آیت‌الله برگزار کرده بودند بازداشت و به بند 209 منتقل شده‌اند. همچنین تعدادی از افراد آزاد شده در طی چند روز اخیر اعلام کرده‌اند که بازداشت‌شدگان به شدت تحت شکنجه قرار دارند. همچنین آخرین اخبار دریافتی از زندان اوین حاکی است وزارت اطلاعات قصد دارد با تحت فشار گذاردن آیت‌الله بروجردی وی را وادار به انجام مصاحبه تلوزیونی کند.

8. رضا ملک زندانی امنیتی که به اتهام افشاگری در مورد پرونده قتلهای زنجیره ای بازداشت شده بود، با گذشت بیش ار ۶ سال از زمان بازداشتش همچنان در بند ۲۰۹نگهداری میشود. رضا ملک در اعتراض به برخوردهای صورت گرفته با وی و عدم دسترسی به هر گونه امکانات انسانی، از حدود ۱.۵ سال پیش، از رفتن به هواخوری خودداری کرده است.

9. سعید ماسوری زندانی سیاسی مجاهد که زیر حکم اعدام به سر می‌برد پس از انتقال به بند ۲۰۹ زندان اوین در سال ۸۲، همچنان در این بند نگهداری شده و در شرایط نامعلومی به سر می‌برد.

10. منصور اسانلو، رئیس هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد پس از اینکه با تحمل ۸ ماه حبس در بند ۲۰۹ زندان اوین، با قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی آزاد گشته بود، مجدداْ حدود دو هفته پیش بازداشت و به این بند انتقال یافته است. هم اکنون برای آزادی آسانلو قرار ۳۰ میلیونی صادر شده است.

( توضیح اینکه: موارد یاد شده تنها بررسی وضعیت تعداد انگشت‌شماری از زندانیان نگهداری شده در این بند است)
بدیهی است که موارد یاد شده و نیز شواهد بسیار دیگر، همگی حاکی از نقض مستمر و برنامه‌ریزی شده حقوق زندانیان سیاسی؛ در بند ۲۰۹ زندان اوین و سایر بندهای مرتبط است.

ماامضا کنندگان این بیانیه نگرانی هر دم فزاینده خود را نسبت به دور جدید برخورد، اعمال فشارو تهدید بر فعالان سیاسی- دانشجویی و اعمال شکنجه بر زندانیان سیاسی و عقیدتی اعلام داشته و ضمن پافشاری بر خواسته خود جهت آزادی کلیه زندانیان سیاسی، همه جانبه جوامع و نهادهای حامی و بانی حقوق بشر را در جهت جلوگیری از نقض مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر در ایران به اقدامات موثر و تلاش هر چه بیشتر در این زمینه فرا می‌خواند.

رونوشت به:

کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

شوراي حقوق بشر ملل متحد

عفو بین الملل.

امضای من هم در ذیل این بیانیه موجود است